U

hoeft de klok niet in de gaten te houden wanneer u winkelt in Chester. Houd gewoon uw oren open voor het doordringende roepen van stadsomroepers David en Julie Mitchell.

Dit is de enige Engelse stad die nog steeds een stadsomroeper heeft die op een vaste plaats en dag verschijnt ('s middags in het centrum, van mei tot augustus, iedere dinsdag en zaterdag) en het enige echtpaar-stadsomroepers ter wereld (dat is een feit).

Met het geluid van hun geroep dat tegen de houten gebouwen weergalmt, is een wandeling door de Chester Rows – de antieke winkelstraatjes die al dateren uit de 13e eeuw – half geschiedenisles, half winkeltherapie.

Tegenwoordig zijn de ‘rijen’ het thuis van modieuze boetieks en onafhankelijke cafés, maar destijds in de slechte oude tijd waren het wapensmeden, dubieuze dokters en hoefsmeden die hun vak uitoefenden in dit middeleeuwse winkelcentrum, dat langs Watergate Street, Eastgate Street en Bridge Street loopt.

Ook al wilt u uw credit card eens met rust laten deze maand, het is toch de moeite hier eens rond te kijken. De winkels zijn over twee lagen verdeeld – de een net onder straatniveau en de ander een overdekte wandelgang op de eerste verdieping. En al weet niemand precies hoe ze zijn ontstaan, de algemene theorie is dat in de middeleeuwen de bovenste niveaus gebruikt werden als winkels en woonvertrekken, en de stenen 'crypten' onder als opslagruimte.

Als u hebt geshopt tot u er bij neerviel of uw dosis geschiedenis wel weer heeft gehad, waarom gaat u dan niet naar de Ye Olde Boot Inn om te lunchen. Deze plek, die hier als is sinds 1643, heeft ook een fascinerende geschiedenis. Het was een ontmoetingsplaats voor koningsgezinden tijdens de Engelse Burgeroorlog, een bordeel in Victoriaanse tijden en een goktent in de jaren 1920.

En mocht u het niet helemaal vertrouwen; de pasteitjes en pinten zijn wel degelijk zo vers als maar kan…