E

r is iets hoog aantrekkelijks aan Engelands eilanden. Slechts een zijstap van het vasteland betekent dat door de jaren heen deze kleine gemeenschappen hun eigen lokale eigenaardigheden en tradities hebben ontwikkeld.

Op de Isles of Scilly bijvoorbeeld is er de voortlevende erfenis van het 'pilot gig racing', waar roeiboten met een zeskoppige bemanning tussen de grootste eilanden racen op May Day.

De sport werd volwassen nadat de reddingsboten van de eilanden elkaar gingen beconcurreren in het loodsen van schepen door de gevaarlijke wateren in the 17e eeuw. Er zijn natuurlijk ook andere manieren om deze British Isles te bereizen: u kunt bij eb zelfs lopen tussen  Tresco en  Bryher , en in het warme, ondiepe water kunt u makkelijk zwemmen. Het klimaat is hier ook behoorlijk goed (meestal) waardoor de plaatselijke tuinders veel eerder dan op het vasteland narcissen en andere bloeiende bloemen kunnen kweken – en er komen zelfs trekvogels op af.

Behalve dat ze mooi zijn, waren de eilanden van Engeland in vroegere tijden vaak de eerstelijnsverdediging tegen binnenvallende legers. Nergens is dit beter te zien dan op  St Michael’s Mount . Dit getijdeneiland is gekroond met een majesteitelijk middeleeuws kasteel dat is gevuld met wapentuig en kanonnen. Natuurlijk is het vandaag de dag een stuk vrediger – zeker als u tussen de exotische planten wandelt die in de kasteeltuin groeien, of in de metro springt naar het strand.

Aan de andere kant van het land, in Northumberland, trekt  Holy Island al duizenden jaren bezoekers aan. Zoals de naam al suggereert, kwamen pelgrims hier naar toe om de Benedictijnse Priorij te zien en te genieten van de rust. Let wel, dat veranderde allemaal in de 16e eeuw toen Henry VIII de stenen van het klooster gebruikte om Lindisfarne Castle te bouwen. Dit staat nog steeds midden in het Lindisfarne National Nature Reserve en is omringd door zandduinen, slikken en schorren. Nogal een verschil met de strijdende legers van toen.