E

nglishness. Het heeft vele gedaanten. Voor George Orwell was het “zware ontbijten en sombere zondagen, rokerige steden en bochtige wegen, groene velden en rode ronde brievenbussen.” De in Amerika geboren dichter T. S. Eliot zei dat het “lag in de Henley regatta, Wensleydale kaas en de muziek van Elgar.” Maar als er één ding is dat Englishness belichaamt, dan is het wel de Engelse etiquette. Engelsen zijn enorm trots op hun goede manieren.

Neem bijvoorbeeld aansluiten in de rij. Terwijl veel buitenlanders verbijsterd zijn over het fenomeen van de Engelse wachtrij, is dat voor de Engelsen vanzelfsprekend – altijd is er wel een reden om een strakke rij te vormen, bijvoorbeeld bij het instappen in de bus of het wachten op een tafel in een café. 'Voorkruipen in de rij' wordt sterk afgekeurd. En als een Engelsman zijn plaats in de rij kwijt is, dan behoudt hij altijd zijn stijve bovenlip.

Een wachtrij is een van de weinige plaatsen waar tegen een onbekende aan kletsen zonder voorgesteld te zijn, niet wordt beschouwd als een teken van slechte manieren. Het grootste onderwerp van gesprek is het weer – regen of zonneschijn, het Engelse volk houdt van een praatje over het weer. Zelfs onder vrienden en familie is niets zo enthousiasmerend als praten over onophoudelijke regen of abnormale zonnigheid.

Behalve dan zonnebaden. Bij het eerste teken van wat zon, worden de kleren uitgetrokken. Ga als de hemel strak blauw is naar het centrum van Londen (op ieder moment in het jaar) en u zult zien dat ieder stukje gras, iedere muur, gevuld is met mensen. Hun jassen en schoenen zullen uitgetrokken zijn, hun broeken en hemdsmouwen zullen hoog opgestroopt zijn voor zoveel mogelijk blote huid.

Als zonnebaden de lievelingsbezigheid is van de Engelsen, dan is thee drinken een goede tweede. Het gebruik om thee te drinken ontstond in Engeland toen Catharina van Bragança in 1661 met Charles II trouwde, en zij bracht de gewoonte om 's middags thee te drinken mee vanuit Portugal. En dat bleef hangen. Een bakkie in de namiddag is voor de meeste Engelsen een vast ritueel. En eentje vroeg in de middag, en eentje laat in de ochtend... Ze kleden zich er zelfs speciaal voor aan en gaan uit voor het nuttigen van een kopje thee en dat wordt dan vaak vergezeld van scones en komkommersandwiches. Waarheen ook wordt gegaan en voor welke theetraktaties ook wordt gekozen, de Engelsen letten altijd, echt altijd, op hun woorden (alstublieft en dank u wel).

Sommige mensen vinden dat wat eigenzinnig, vreemd zelfs. Maar de Engelsen zouden gewoon niet anders willen. Zij zijn Engels en ze zijn daar trots op.